Szukaj w mieście
Najpopularniejsze kierunki na uczelni z tej strony
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Sandomierzu » Instytut Ogrodnictwa » Ogrodnictwo » Inzynierskie stacjonarne

27-600 Sandomierz , Świętokrzyskie
ul. Schinzla 13a, Zobacz na mapie
Tel: (15) 644-60-06
Fax: (15) 644-60-06
WWW: http://www.pwsz.sandomierz.pl
Email: rektorat@pwsz.sandomierz.pl

Nazwa kierunku Studia I stopnia Studia jednolite Studia II stopnia
Licencjackie Inżynierskie Magisterskie Magisterskie uzupełniające
S NW NZ S NW NZ S NW NZ S NW NZ
Ogrodnictwo Ogrodnictwo - Inżynierskie stacjonarne Ogrodnictwo - Inżynierskie niestacjonarne zaoczne

O Kierunku


Studia na kierunku Ogrodnictwo w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Sandomierzu trwają 3,5 roku i kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego  inżyniera ogrodnictwa. Nauka odbywa się w systemie dziennym i zaocznym.
Program studiów na sandomierskiej uczelni zgodny jest z programami realizowanymi na wszystkich akademiach rolniczych w Polsce, dlatego absolwenci PWSZ w Sandomierzu mogą kontynuować naukę na studiach magisterskich w dowolnie wybranej uczelni. Opracowane zostało włączenie programu do ECTS, czyli europejskiego systemu transferu punktów, aby umożliwić również absolwentom wybór ośrodka w dowolnym kraju Unii Europejskiej.
Absolwent studiów inżynierskich na kierunku Ogrodnictwo będzie dysponował wiedzą z zakresu nauk biologicznych i chemicznych, wiedzą technologiczną i techniczną z zakresu produkcji ogrodniczej: warzywnictwa, sadownictwa i roślin ozdobnych, będzie posiadał znajomość metod analizy ekonomicznej, organizacji i zarządzania. Absolwent będzie również przygotowany do praktycznego wykorzystania funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, ich pozyskiwania, a także tworzenia własnych projektów.
Studenci podczas studiów nabywają niezbędną wiedzę w czasie zajęć kierunkowych odbywających się w postaci wykładów, konwersatoriów, ćwiczeń laboratoryjnych. Uczelnia prowadzi również bogaty program zajęć praktycznych korzystając z zaplecza w postaci specjalistycznych gospodarstw ogrodniczych w okolicach Sandomierza, z arboretum WSHP w Sandomierzu, studenci odbywają także ośmiotygodniowe praktyki zagraniczne.
Wśród przedmiotów wykładowych znajdują się: chemia, biochemia, botanika, mikrobiologia, genetyka, ekologia i ochrona środowiska. Do przedmiotów zawodowych zaliczane są m.in.: sadownictwo, warzywnictwo, rośliny ozdobne, rośliny przyprawowe i lecznicze, ekonomika i organizacja produkcji rolnej.
Studenci PWSZ w Sandomierzu będą mogli skorzystać ze stypendiów socjalnych, a także ze stypendiów za wyniki w nauce. Oferta edukacyjna skierowana jest do wszystkich, którzy swoją przyszłość wiążą z sektorem rolno-ogrodniczym, wiodącym na Ziemi Sandomierskiej.

Zapraszamy do studiowania na Ogrodnictwie w PWSZ w Sandomierzu - kierunku, który nie tylko pozwoli Ci na zdobycie tytułu inżyniera ogrodnictwa, ale również da Ci wiedzę i niezbędne przygotowanie do samodzielnego prowadzenia własnego gospodarstwa ogrodniczego, będziesz również poszukiwanym fachowcem w różnorodnych zawodach związanych z rolnictwem, ogrodnictwem, przetwórstwem.


Koncepcja kształcenia


Współczesne ogrodnictwo zajmuje się hodowlą i uprawą roślin sadowniczych, produkcją jadalnych owoców, doskonaleniem uprawy warzyw, hodowlą roślin o ozdobnych kwiatach, doskonaleniem upraw kwiatów ciętych, doniczkowych, rabatowych i kształtowaniem terenów zieleni. Ostatnio niezwykle ciekawym aspektem zainteresowania ogrodników jest oddziaływanie roślin ozdobnych na zdrowie i psychikę człowieka oraz właściwości terapeutyczne tych roślin.

Koncepcja kształcenia na studiach I stopnia na kierunku ogrodnictwo ze specjalnością produkcja ogrodnicza, przewiduje przedmioty objęte standardami kształcenia (według Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia) oraz zajęcia specjalizacyjne.

Zgodnie z powyższym rozporządzeniem studia pierwszego stopnia trwają nie krócej niż 7 semestrów. Liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza niż 2200. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna być mniejsza niż 210.

W Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej studia trwają 7 semestrów na studiach stacjonarnych i 8 na studiach niestacjonarnych. Obejmują one na studiach stacjonarnych 2250 godzin, na niestacjonarnych – 1520, liczba punktów ECTS wynosi odpowiednio 210 i 240.

Do grupy przedmiotów podstawowych należy chemia i biochemia, botanika i fizjologia roślin ogrodniczych, genetyka i hodowla roślin ogrodniczych, ekologia i ochrona środowiska, gleboznawstwo, mikrobiologia rolnicza i biotechnologia w ogrodnictwie oraz zajęcia praktyczne z botaniki, gleboznawstwa, ekologii i ochrony środowiska. Przedmioty podstawowe obejmują w sumie minimum 460 godzin na studiach stacjonarnych oraz 315 na studiach niestacjonarnych. Dla tej grupy przedmiotów wymagania standardów obejmują 300 godzin.

W czasie studiów realizowane są również standardowe zajęcia kierunkowe, a wśród nich uprawa roli i żywienie roślin, sadownictwo, warzywnictwo, zielarstwo, rośliny ozdobne, zagospodarowanie terenów zieleni, ochrona roślin, ekonomika i organizacja produkcji ogrodniczej oraz nasiennictwo ogrodnicze i szkółkarstwo. Przedmioty kierunkowe są realizowane w wymiarze 930 godzin na studiach stacjonarnych i 610 na niestacjonarnych. Program realizowany w PWSZ w Sandomierzu przekracza wymagania standardów w tej grupie przedmiotów o 140 % na studiach stacjonarnych i o 56 % na studiach niestacjonarnych.

W PWSZ w Sandomierzu realizowane są również zajęcia z przedmiotów nieobjętych standardami kształcenia, takich jak: agrometeorologia, dendrologia, przechowalnictwo płodów ogrodniczych, przetwórstwo owoców i warzyw, mechanizacja upraw ogrodniczych, rolnictwo ekologiczne, biologia i ekologia człowieka, pszczelarstwo, sterowana uprawa owoców i warzyw, podstawy racjonalnego żywienia, doradztwo z elementami komunikowania, oraz fakultatywnie do wyboru 9 przedmiotów z czego w czasie studiów student wybiera 6 przedmiotów.

Program nauczania jest uzupełniony przez przedmioty kształcenia ogólnego: wychowanie fizyczne, historia ogrodnictwa lub ekonomia, filozofia przyrody lub socjologia, technika informacyjna i język obcy.

Podczas zajęć oprócz informacji ściśle związanych z technikami i metodami doskonalenia upraw, kładziony jest duży nacisk na uświadomienie przyszłym ogrodnikom, iż owoce ich produkcji w sposób istotny wpływają na jakość życia, zdrowia i kształtują piękno ludzkiego życia.

Program studiów zgodny jest z programami realizowanymi na uczelniach posiadających kierunek Ogrodnictwo. Absolwenci kierunku Ogrodnictwo mogą kontynuować naukę na studiach magisterskich w dowolnie wybranej uczelni w Polsce. Opracowane zostało włączenie programu do ECTS, czyli europejskiego systemu transferu punktów, by umożliwić absolwentom wybór ośrodka w dowolnym kraju Unii Europejskiej.

Studenci nabywają niezbędną im wiedzę w czasie zajęć kierunkowych odbywających się w postaci wykładów, ćwiczeń laboratoryjnych, terenowych i seminariów. W programie nauczania wykłady stanowią 42%, ćwiczenia 55,3% a seminaria 2,7%. Uczelnia dysponuje salami wykładowymi i ćwiczeniowymi, pracownią mikroskopową, chemiczno-mikrobiologiczną, dwiema pracowniami komputerowymi i innymi salami specjalistycznymi do zajęć oraz Arboretum.

Zajęcia terenowe są realizowane w specjalistycznych gospodarstwach ogrodniczych . Studenci odbywają także ośmiotygodniowe praktyki produkcyjno-organizacyjne. Istnieje możliwość odbycia praktyki w Wielkiej Brytanii i w Holandii.

Kierunek Ogrodnictwo o specjalności produkcja ogrodnicza wpisuje się doskonale w potrzeby miasta Sandomierza i Ziemi Sandomierskiej.

Sandomierz leży nad Wisłą, na skraju Wyżyny Kielecko - Sandomierskiej, u styku z Kotliną Sandomierską. Po ostatnim podziale administracyjnym kraju jest siedzibą powiatu w województwie świętokrzyskim, którego stolicą są Kielce.

Miasto położone jest na żyznych glebach lessowych i posiada dobre warunki klimatyczne, co sprzyja rozwojowi ogrodnictwa i warzywnictwa. Warunki klimatyczno-glebowe są korzystne i generalnie jest to czynnik stymulujący produkcję rolną. Specyficzny sandomierski mikroklimat, dogodne położenie geograficzne (bliskość granic: białoruskiej, ukraińskiej, słowackiej) oraz bardzo wysoki poziom produkcji oraz sprzedaży owoców i warzyw sprawia, że Rynek Hurtowy w Sandomierzu jest największym centrum handlowym owoców i warzyw w tej części Polski i tzw. "zagłębiem produkcyjnym owoców i warzyw".

Ogółem sady zajmują 10 736 ha, a uprawy warzywne 3 195 ha. Produkcja ta skoncentrowana jest głównie w rejonie Sandomierza i sąsiednich gmin w pasie najbardziej urodzajnych gleb lessowych w klasach od I do III, a uprawiane są tu praktycznie wszystkie gatunki sadownicze. W strukturze sadów pod względem wielkości produkcji dominują jabłka. Pod względem produkcji owoców powiat nasz zajmuje 2 miejsce w kraju.

Lokalna Uczelnia oferuje temu sadowniczemu regionowi doskonale wykwalifikowanych producentów rolnych, pracowników giełdy, innych instytucji związanych z rolnictwem i doradców.


Cele kształcenia


  1. Wykształcenie absolwenta o wszechstronnej i szerokiej wiedzy z zakresu nauk biologicznych, chemicznych, ogrodniczych, ekonomicznych, prawnych oraz organizacji i zarządzania.

  2. W ramach specjalności zapoznanie z nowoczesną wiedzą technologiczną i techniczną z zakresu produkcji ogrodniczej w tym uprawy roli i roślin ogrodniczych, nawożenia, nasiennictwa, sadownictwa, warzywnictwa, kwiaciarstwa i szkółkarstwa.

  3. Zdobycie wiedzy z zakresu przechowalnictwa, płodów rolnych, mechanizacji czy metod ochrony roślin ogrodniczych.

  4. Wykształcenie praktycznych umiejętności posługiwania się zdobytymi wiadomościami w ramach ćwiczeń laboratoryjnych i terenowych.

  5. Zdobycie umiejętności posługiwania się technologią komputerową w organizacji pracy.

  6. Zdobycie umiejętności interpretacji i posługiwania się zasadami prawa i ekonomii oraz przepisów BHP.

  7. Zdobycie umiejętności studiowania literatury fachowej, prowadzenia badań i obserwacji, interpretowania wyników, analizy statystycznej i formułowania wniosków.

  8. Zdobycie umiejętności posługiwania się językiem angielskim w stopniu umożliwiającym swobodne komunikowanie się i korzystanie z literatury z zakresu ogrodnictwa.

 


Sylwetka absolwenta


Absolwent studiów I stopnia kierunku ogrodnictwo powinien dysponować szeroką wiedzą z zakresu nauk biologicznych i chemicznych, znajomością metod analizy ekonomicznej oraz organizacji i zarządzania. Ponadto powinien dysponować wiedzą technologiczną i techniczną z zakresu produkcji ogrodniczej: warzywnictwa, sadownictwa i roślin ozdobnych.

Powinien mieć umiejętność przetwarzania danych przy wykorzystaniu techniki komputerowej i znać język obcy w stopniu umożliwiającym korzystanie z literatury w zakresie ogrodnictwa. Absolwent powinien opanować język obcy biegle w mowie i piśmie na poziomie B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy. Absolwent studiów powinien posługiwać się językiem obcym w każdej sytuacji życia codziennego, a także poznać elementy słownictwa zawodowego.

 

Absolwenci powinni opanować metody prowadzenia doświadczeń, badań i obserwacji oraz niezbędnych analiz chemicznych, jak również być zdolni do przygotowania publikacji z zakresu prowadzonych badań. Powinni również mieć pogłębioną wiedzę z wybranych dyscyplin humanistycznych.

Absolwenci studiów inżynierskich na kierunku ogrodnictwo powinni zatem dysponować nowoczesną i wszechstronną wiedzą z zakresu nauk biologicznych i chemicznych, wiedzą technologiczną i techniczną z zakresu produkcji ogrodniczej: warzywnictwa, sadownictwa i roślin ozdobnych, posiadać znajomość metod analizy ekonomicznej, organizacji i zarządzania. Taką wszechstronną wiedzę ogólną i specjalistyczną oraz przygotowanie praktyczne zapewnia specjalność produkcja ogrodnicza. Absolwent powinien zatem zostać przygotowany do samodzielnego prowadzenia nowoczesnego gospodarstwa ogrodniczego oraz praktycznego wykorzystania funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, ich pozyskiwania, a także tworzenia własnych projektów. Jest również przygotowany do podjęcia pracy w instytucjach wspomagających rolnictwo, m. in. w Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa, Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i innych tego typu instytucjach i organizacjach.

Absolwent studiów I stopnia na kierunku ogrodnictwo jest przygotowany do pomyślnego kontynuowania studiów magisterskich na dowolnie wybranej uczelni.

Po uzyskaniu kwalifikacji pedagogicznych (po odbyciu odpowiedniego kształcenia nauczycielskiego podczas studiów lub po studiach), absolwent Ogrodnictwa powinien posiadać wiedzę merytoryczną pozwalającą mu podjęcie pracy nauczyciela, szczególnie w szkołach o profilach rolniczych i ogrodniczych.

 


Treści i efekty kształcenia


A. GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

1. Kształcenie w zakresie chemii i biochemii

Treści kształcenia: Elektronowa struktura atomu i cząstek. Teorie wiązań chemicznych. Reakcje i nazewnictwo związków chemicznych. Charakterystyka podstawowych grup związków organicznych. Elementy termodynamiki i kinetyki chemicznej. Analiza jakościowa i ilościowa. Podstawy spektroskopowej analizy związków organicznych. Molekularna organizacja życia. Budowa i właściwości białek oraz enzymów. Anabolizm i katabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów. Budowa i funkcje kwasów nukleinowych. Mechanizmy regulacji metabolicznych i przenoszenia energii.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: posługiwania się terminologii i nomenklaturchemicznych; opisu właściwości pierwiastków i związków chemicznych oraz stanów materii; przedstawiania reakcji chemicznych za pomoc równań; wykonywania obliczeń chemicznych; stosowania podstawowych technik laboratoryjnych oraz metod analizy jakościowej i ilościowej; posługiwania się podstawowymi technikami biochemii; opisu znaczenia makrocząstek w przyrodzie.

2. Kształcenie w zakresie botaniki

Treści kształcenia: Anatomia roślin. Struktura i funkcje komórek roślinnych. Funkcjonalne układy tkankowe. Budowa i funkcje korzeni, pędów, kwiatów, owoców i nasion. Elementy systematyki roślin, fitosocjologii i ochrony przyrody.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozumienia zależności między struktura funkcją na poziomie komórek, tkanek, pojedynczych organizmów i populacji; rozumienia zasad systematyki roślin; rozpoznawania najbardziej rozpowszechnionych gatunków roślin w różnych ekosystemach – w tym gatunków chronionych.

3. Kształcenie w zakresie fizjologii roślin

Treści kształcenia: Istota i mechanizmy regulacji procesów życiowych roślin. Gospodarka wodna i mineralna roślin. Transport i dystrybucja związków mineralnych i organicznych w roślinach. Reakcje roślin na stresy środowiskowe – adaptacja i aklimatyzacja, wpływ na plonowanie. Fizjologia wzrostu i rozwoju roślin.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: posługiwania się metodami badania podstawowych procesów fizjologicznych roślin; rozumienia mechanizmów regulacji procesów fizjologicznych przez czynniki endo- i egzogenne – na różnych poziomach organizacji roślin; hartowania roślin na niekorzystne warunki środowiska; poprawy tolerancji roślin na stresy.

4. Kształcenie w zakresie genetyki i hodowli roślin

Treści kształcenia: Procesy genetyczne zachodzące w komórce, organizmie i populacji. Zmienność genetyczna a dziedziczenie. Genetyka molekularna i inżynieria genetyczna. Cele i zasady hodowli roślin. Znajomość podstawowych programów hodowlanych. Ocena zmienności fenotypowej. Techniki stosowane w genetyce i hodowli roślin.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: opisu i interpretacji własności odmian i materiału siewnego; rozumienia podstawowych procesów prowadzących do powstawania zmienności genetycznej; określania roli odmian w kształtowaniu wielkości, jakości i stabilności plonów; rozumienia zależności między rodzajami odmian a możliwościami ich reprodukcji; wykorzystywania podstawowych uregulowań prawnych dotyczących własności odmian i materiału siewnego.

5. Kształcenie w zakresie ekologii i ochrony środowiska

Treści kształcenia: Podstawowe wiadomości o strukturze i funkcjach układów ekologicznych. Zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, wody i gleby – ich wpływ na rośliny. Metody stosowane w ochronie środowiska przyrodniczego. Prawne i społeczne aspekty ochrony środowiska w Polsce.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozumienia funkcjonowania naturalnych układów ekologicznych; dostrzegania związków przyczynowo-skutkowych w świecie ożywionym i nieożywionym; opisu i interpretacji zagrożeń spowodowanych działalności człowieka (przemysłem, urbanizacji, rolnictwem); wykorzystywania wiedzy ekologicznej i sozologicznej w ocenie stanu środowiska.

6. Kształcenie w zakresie gleboznawstwa

Treści kształcenia: Powstawanie oraz właściwości fizyczne i chemiczne minerałów. Frakcje i grupy granulometryczne gleb. Rola próchnicy glebowej. Przemiany związków mineralnych i organicznych w glebach. Rozpoznawanie i charakterystyka głównych typów gleb. Podłoża ogrodnicze.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozumienia mechanizmów powstawania gleb; określania wpływu właściwości gleb na ich żyzność; rozpoznawania podstawowych gatunków gleb; rozumienia znaczenia próchnicy i minerałów ilastych w glebach; opisu znaczenia właściwości fizycznych i chemicznych gleb.

7. Kształcenie w zakresie mikrobiologii

Treści kształcenia: Systematyka, biochemia i fizjologia drobnoustrojów. Drobnoustroje środowisk naturalnych – udział w krążeniu pierwiastków w przyrodzie i przemianach materii organicznej. Mikoryza. Wykorzystanie drobnoustrojów w produkcji żywności i przetwórstwie.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: opisu i interpretacji zjawisk zachodzących w środowisku pod wpływem mikroorganizmów; stosowania podstawowych technik mikrobiologicznych w celu izolacji czystych kultur drobnoustrojów oraz ich identyfikacji; wykorzystywania procesów mikrobiologicznych w praktyce ogrodniczej, ochronie roślin i w doradztwie rolniczym.

8. Kształcenie w zakresie biotechnologii roślin

Treści kształcenia: Historia biotechnologii. Metody biotechnologii stosowane w produkcji roślinnej. Hodowla komórek i tkanek roślinnych. Regeneracja roślin. Biotechnologiczne doskonalenie roślin – rośliny transgeniczne. Społeczne i prawne aspekty biotechnologii roślinnej.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: posługiwania się technikami stosowanymi w biotechnologii – inicjacja i prowadzenie kultur in vitro na pożywkach płynnych i zestalonych w skali laboratoryjnej; transgenezy roślin metodami wektorowymi i bezwektorowymi; selekcji i charakterystyki transformantów; opisu i wykorzystywania markerów molekularnych; wykorzystywania regulacji prawnych w zakresie biotechnologii w kraju i na świecie; postępowania w przypadku genetycznie modyfikowanych odmian roślin.

 

B. GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

1. Kształcenie w zakresie uprawy roli i żywienia roślin

Treści kształcenia: Czynniki siedliska warunkujące plonowanie roślin. Zasady uprawy roli i zmianowania roślin. Metody walki z chwastami. Stosowanie nawozów organicznych i mineralnych w uprawie roślin ogrodniczych – w polu oraz pod osłonami. Wpływ nawożenia na jakość i wartość biologiczną plonów. Ekologiczne skutki stosowania nawozów.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: posługiwania się metodami diagnostyki zasobności gleb i podłoży ogrodniczych; posługiwania się metodami oceny stanu odżywienia roślin; stosowania zasad racjonalnego nawożenia mineralnego – zgodnego z potrzebami uprawianych roślin; tworzenia środowiska sprzyjającego maksymalnemu wykorzystaniu nawożenia mineralnego.

2. Kształcenie w zakresie sadownictwa

Treści kształcenia: Stan produkcji sadowniczej i kierunki jej rozwoju. Pochodzenie i rozmieszczenie gatunków roślin uprawnych i dziko rosnących roślin sadowniczych. Cechy biologiczne i gospodarcze roślin sadowniczych. Rola owoców w żywieniu człowieka. Wymagania glebowe i klimatyczne upraw sadowniczych. Rejonizacja upraw. Modele sadów, wielkość i kierunki intensyfikacji produkcji sadowniczej. Zakładanie sadów i plantacji jagodowych – zabiegi agrotechniczne, technologie uprawy. Uszkodzenia mrozowe i zapobieganie ich skutkom. Odmianoznawstwo sadownicze.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozumienia i interpretacji procesów biologicznych roślin sadowniczych; wykorzystywania praw przyrody w technologiach produkcji owoców.

3. Kształcenie w zakresie warzywnictwa i roślin zielarskich

Treści kształcenia: Stan produkcji warzywnej i kierunki jej rozwoju. Biologia roślin warzywnych i zielarskich – jej znaczenie w żywieniu człowieka. Wpływ czynników środowiska na wzrost, rozwój i plonowanie warzyw. Technologia polowej uprawy – przygotowanie gleby, nawożenie, siew, produkcja rozsady, pielęgnowanie zbiór. Pomieszczenia do uprawy. Metody uprawy pod osłonami. Odmianoznawstwo warzyw.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozumienia znaczenia czynników wpływających na plonowanie roślin warzywnych i zielarskich w uprawie polowej i pod osłonami; rozumienia wpływu czynników zewnętrznych na produkcję nasienną; planowania i przeprowadzania zabiegów agrotechnicznych; określania wymaga jakościowych dla roślin warzywnych i leczniczych uprawianych w Polsce.

4. Kształcenie w zakresie roślin ozdobnych

Treści kształcenia: Stan produkcji roślin ozdobnych i kierunki jej rozwoju. Znaczenie roślin ozdobnych w życiu człowieka. Roślinoznawstwo i odmianoznawstwo. Uprawa pod osłonami i w gruncie roślin jednorocznych, dwuletnich, cebulowych, bylin, doniczkowych oraz uprawianych na kwiat cięty. Sposoby rozmnażania roślin ozdobnych. Zasady nawożenia roślin ozdobnych. Sterowanie procesem kwitnienia. Zasady przygotowywania kompozycji kwiatowych.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozpoznawania oraz określania wymagać biologicznych roślin gruntowych, doniczkowych oraz uprawianych na kwiat cięty; uprawy roślin ozdobnych.

5. Kształcenie w zakresie zagospodarowania terenów zieleni

Treści kształcenia: Ogólna charakterystyka i podział roślin drzewiastych. Przegląd systematyczny ważniejszych gatunków i odmian drzew i krzewów ozdobnych – występowanie, wymagania siedliskowe, odporność na mróz i warunki miejskie. Stosowanie drzew i krzewów ozdobnych w tworzeniu terenów zieleni. Rozmnażanie z nasion drzew i krzewów ozdobnych. Metody wegetatywne produkcji drzew i krzewów. Zakładanie i uprawa mateczników, prowadzenie szkółki. Produkcja pojemnikowa drzew i krzewów. Klasyfikacja i funkcje społeczne terenów zieleni – normatywy przestrzenne i techniczne. Zasady planowania przestrzennego i projektowania terenów zieleni. Kształtowanie małej architektury ogrodowej oraz urządzanie i pielęgnacja form ogrodowych. Historia ogrodów. Konserwacja i rewaloryzacja terenów zieleni.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozpoznawania drzew i krzewów; doboru roślin drzewiastych do siedliska; projektowania powierzchni potrzebnej dla siedliska drzew i krzewów; prowadzenia szkółek drzew i krzewów ozdobnych; rozmnażania materiału roślinnego; projektowania, zakładania i pielęgnowania ogrodów przydomowych.

6. Kształcenie w zakresie ochrony roślin

Treści kształcenia: Choroby roślin. Czynniki chorobotwórcze – wiroidy i wirusy, mikroorganizmy bezjądrowe i jądrowe. Epidemiologia chorób infekcyjnych. Zapobieganie chorobom i zwalczanie chorób. Szkodliwe gatunki roztoczy, owadów i nicieni. Biologia szkodników. Zasady zwalczania szkodników. Ekologia owadów. Organizmy pożyteczne – możliwości ich wykorzystania. Bezpieczeństwo i higiena pracy w ochronie roślin. Metody ochrony roślin. Prognozowanie i sygnalizacja. Organizacja ochrony w uprawach polowych – pod osłonami oraz w terenach zieleni. Efektywność ekonomiczna ochrony roślin.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozpoznawania chorób na podstawie objawów i oznak etiologicznych; ochrony roślin na podstawie informacji etiologicznych, epidemiologicznych i ekologicznych; diagnostyki szkodników na podstawie cech morfologicznych i powodowanych uszkodzeń; podejmowania decyzji o zwalczaniu na podstawie danych o: nasileniu szkodnika, działaniu zoocydu lub wroga naturalnego; analizy ekonomicznej (kosztów) i ekologicznej konsekwencji zabiegu; podejmowania decyzji o właściwej technice ochrony roślin z uwzględnieniem przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.

7. Kształcenie w zakresie ekonomiki i organizacji produkcji ogrodniczej

Treści kształcenia: Rola ogrodnictwa w produkcji roślinnej i gospodarce narodowej – zróżnicowanie przestrzenne w Polsce pod względem sektorowym, form własności i form prawno-organizacyjnych. Struktura agrarna ogrodnictwa. Zasoby czynników produkcji. Metody rachunku ekonomicznego. Ocena ekonomiczna wyników działalności gospodarczej. Finansowanie ogrodnictwa i systemy podatkowe.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: posługiwania się miernikami społeczno-ekonomicznymi w ocenie rozwoju rynku ogrodniczego; podejmowania decyzji w skali makro i mikro; wykorzystywania rachunku ekonomicznego w podejmowaniu krótko i długookresowych decyzji gospodarczych.

8. Kształcenie w zakresie nasiennictwa i szkółkarstwa

Treści kształcenia: Rozmnażanie roślin. Morfologia i anatomia nasion – ocena ich wartości siewnej. Podstawowe elementy produkcji nasion wybranych gatunków roślin ogrodniczych. Sposoby uszlachetniania roślin ogrodniczych. Znaczenie i specyfika szkółkarstwa. Metody rozmnażania drzew i krzewów. Podkładki wegetatywne i generatywne. Technologia uzyskiwania drzew i krzewów w szkółce.

Efekty kształcenia: umiejętności i kompetencje: rozmnażania roślin trwałych z zachowaniem cech odmiany wegetatywnej; wyboru podkładek i posługiwania się metodami uszlachetniania roślin; kierowania zespołem produkującym materiał roślinny do nasadzeń; oceny materiału szkółkarskiego; obrotu roślinami od strony technologiczno-prawnej; rozumienia zjawisk zachodzących w nasieniu; oceny wartości siewnej nasion; produkcji materiału siewnego i szkółkarskiego.


Inne Wymagania


1. Programy nauczania przewidują zajęcia z zakresu wychowania fizycznego – w wymiarze 60 godzin, którym można przypisać do 2 punktów ECTS; języków obcych – w wymiarze 120 godzin, którym należy przypisać 5 punktów ECTS; technologii informacyjnej – w wymiarze 30 godzin, którym należy przypisać 2 punkty ECTS. Treści kształcenia w zakresie technologii informacyjnej obejmują: podstawy technik informatycznych, przetwarzanie tekstów, arkusze kalkulacyjne, bazy danych, grafika menedżerska i/lub prezentacyjna, usługi w sieciach informatycznych, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji – powinny stanowić co najmniej odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modułach wymaganych do uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych (ECDL – European Computer Driving Licence).

2. Programy nauczania zawierają treści humanistyczne lub z zakresu ekonomii w wymiarze nie mniejszym niż 60 godzin, którym przypisać należy nie mniej niż 3 punkty ECTS.

3. Programy nauczania przewidują zajęcia z zakresu ochrony własności intelektualnej, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii.

4. Przynajmniej 50% zajęć stanowią ćwiczenia audytoryjne, laboratoryjne, projektowe lub terenowe.

5. Student otrzymuje 15 punktów ECTS za przygotowanie pracy dyplomowej (projektu inżynierskiego) i przygotowanie do egzaminu dyplomowego.